Já ég held ég þurfi bráðum hjálp...
ég hef þá undarlegu þörf að koma við/laga/snyrta fólk sem stendur/situr fyrir framan mig. Fyrir ca. tveimur tímum sat ég í íslensku óperunni og þurftir að BERJAST við sjálfa mig...af hverju spyrjið þið eðlilega...jú, ég þurfti að berjast við sjálfa mig að kítla ekki manninn hægra meginn í hnakkaspikið og að klappa ekki manninum til vinstri á skallann ÉG VAR AÐ KLIKKAST. En þetta var nú ekki svo hættulegt því það er ekki eins og ég hafi gert neitt...en það hefur nú samt gerst!! jamm, en ég var nú ekkert að klappa neinum köllum þá...ég stóð í sakleysi mínu með Móu vinkonu og Peter að bíða eftir strætó og sá svona líka gríðarlega þörf fyrir að snyrta gömlu krúttlegu konuna sem stóð fyrir framan mig, ég meina kápan hennar var öll þakin hárum.........ég veit ekki hvað þetta er....svo var ég einu sinni nærri búin að strjúka hárið á konu í strætó vegna þess að mig langaði svo að koma við hár á blökkumanni...!! jamm það er ekki allt í lagi