Mitt líf í hnotskurn!!

Jæja, þá er ég farin að finna fyrir því að vera ein aftur...ekki alveg að fíla það ef á að segja eins og er!! Veit að maður á ekki að sitja og væla en held að það sé betra fyrir mig að koma þessu frá mér heldur en að sitja með allar mínar hugsanir í kollinum...og þið sem þekkið mig vitið vel hvað hausinn á mér getur farið á full swing!!
En allavega akkúrat núna er ég mest að velta mér uppúr því að ég á ekki heimili lengur...auðvitað hef ég þak yfir höfuðið (og það er náttla það eina sem ég þarf þannig séð) en það er ekki það sama og að koma heim í sitt eldhús, setjast í sinn sófa og hafa sitt stillt upp umkring sig...
Ég á núna herbergi með rúmi, fataskáp, sjónvarpi, kistu og kössum...ég borða, sef, sit við tölvuna og horfi á sjónvarpið í rúminu mínu...fæ bráðum nóg af blessuðu Aneboda (rúmið).
Kannski er þetta bara útaf því að hef verið minna í skólanum, meira að vinna heima!!
Auk þess laumast að mér sá grunur að ég sé farin að angra vini mína einum of mikið (ekki svo mikið að mig gruni það heldur VEIT það hehehe) Hef verið það sem kallast kærestekædelig í heilt ár og svo allt í einu farin að hafa samband aftur!!! jamms, datt illilega í þá gryfju að verða Kærasta með stóru K-i...e-ð sem ég hélt ég yrði aldrei...lærum af því ekki satt ; )
Læt fylgja með eina mynd frá verkefninu mínu sem mér finnst passa vel við einmannatextann.

En brettum upp ermarnar og drífum lífið áfram...lokakvöld í júró í aften svo ekkert rugl ; ) Jisús varð svo stolt af hommanum og hækjunni að komast áfram við MóMó erum sannfærðar um að þau taki þetta...ef sænska bölvunin Charlotte klámstjarna-überstrekkta stelur ekki sigrinum aftur af okkur!!! Urrrrrrr